Kiszka łódzka

—

by

NAJWAŻNIEJSZE PARAMETRY

Dane receptury

AW-R-00096 · ver.1

⚖️

SurowiecZgodnie z recepturą źródłową
🏋️

Waga partii5 kg
📊

Wydajność—
🌡️

Temp. peklowania4–6°C
💨

Osuszanie—
🌫️

Wędzenie— / —
🔥

Parzenie80–85°C
⚙

Poziom trudności4/5
Integracja AW ↔ Sterownik

🔥 Wyślij recepturę do sterownika

Program zostanie dodany do kolejki wybranego sterownika. Parzenie pozostaje w recepturze, ale urządzenie je pomija; podpiekanie jest wykonywane przez sterownik.

⚠ Wymaga poprawy
Brak ocen po zakończonych programach.
Tej receptury nie można jeszcze wysłać.
  • Osuszanie – czas: brak konkretnego czasu.
  • Osuszanie – temperatura: brak konkretnej temperatury.
  • Wędzenie – czas: brak konkretnego czasu.
  • Wędzenie – temperatura: brak konkretnej temperatury.
Kalkulator receptury

Przelicz składniki

Wpisz ilość surowca. Mięso zaokrąglamy do 100 g, a przyprawy i peklosól do 1 g.

Składnik Ilość Uwagi
Podgardle — proporcja z receptury źródłowej
Skórki wieprzowe — proporcja z receptury źródłowej
Tłuszcz kotłowy — proporcja z receptury źródłowej
Krew — proporcja z receptury źródłowej
Bułka czerstwa — proporcja z receptury źródłowej
Sól — proporcja z ORYGINAŁU 1959
Ziele angielskie — proporcja z ORYGINAŁU 1959
Pieprz ziołowy — proporcja z ORYGINAŁU 1959
Cynamon — proporcja z ORYGINAŁU 1959

Kalkulator jest częścią współczesnego opracowania edukacyjnego. Nie przelicza saletry na peklosól 1:1.

Dane procesu

1. Wygrzewanie Bez wygrzewania
4. Parzenie 80–85°C / wewnątrz: 68–70°C

⚑Przebieg procesu

1
PROCES TECHNOLOGICZNY
Pełny przebieg znajduje się w sekcji ORYGINAŁ 1959.
Ta pozycja nie korzysta z programu wędzarni i nie jest wysyłana do sterownika V30.

Pobierz kartę PDF A4

Autor i źródło

Autor przepisu: akademia

Źródło: Przepisy wewnętrzne nr 16, Warszawa 1959, Centralny Zarząd Przemysłu Mięsnego

Uwagi:
Materiał historyczny. Parametry sterownika są oddzielnym, współczesnym opracowaniem Akademii. Nie należy przeliczać historycznej saletry na peklosól 1:1.

Oryginał 1959

KISZKA ŁÓDZKA — ORYGINAŁ 1959

Receptura: str. 293.
Źródło: Przepisy wewnętrzne nr 16, Warszawa 1959, Centralny Zarząd Przemysłu Mięsnego.

Poniżej transkrypcja OCR bezpośrednio z odpowiednich stron skanu źródłowego. Skan książki pozostaje źródłem nadrzędnym.

[STRONA 293]
KISZKA ŁÓDZKA — receptura
A. Surowiec
1. Podgardle 25 kg
2. Skórki wieprzowe 10 kg
3. Tłuszcz kotłowy 5 kg
4. Krew 35 kg
5. Bułka czerstwa 25 kg
Razem 100 kg
B. Przyprawy i materiały pomocnicze
lLPrzyprawy
1. Sól warzonka 2,50 kg
2. Ziele angielskie 0,05 kg
3. Pieprz ziołowy 0,20 kg
4. Cynamon 0,02 kg
Il. Materiały pomocnicze
1. Jelita cienkie wieprzowe o średnicy powyżej 36 mm
lub kątniczki cielęce i krzyżówki baranie o średnicy
nie większej jak 40 mm.
2. Przędza nr 3 lub szpilki drewniane.
C. Postać surowca po obróbce
Podgardle krajane w kostkę wielkości 5—8 mm, skórki
wieprzowe gotowane i rozdrobnione na wilku przez siat-
kę 3 mm.
Bułka pokrajana i namoczona krwią, mielona na wilku
przez siatkę 8 mm.
D. Postać gotowego produktu
Kiszka w odcinkach 45—55 cm formowana w wianki, w
kątniczkach i krzyżówkach, odcinki długości do 40 cm.
Końce związane razem przędzą lub spięte szpilką.
E. Wydajność gotowego produktu
w stosunku do surowca nie peklowanego
przeciętna 96/0
| granice dopuszczalnych wahań 94—980%0
KISZKA ŁÓDZKA — skrót instrukcji
1. Solenie Surowiec do produkcji powinien być nie pe-
klowany i nie solony, z wyjątkiem podgardla,
które soli się zgodnie z normą „Wędliny i wy-
293

Komentarz Akademii Wędzarnika

Materiał historyczny. Parametry sterownika są oddzielnym, współczesnym opracowaniem Akademii. Nie należy przeliczać historycznej saletry na peklosól 1:1.

Ta pozycja nie korzysta z programu wędzarni. Wysyłanie do kontrolera V30 jest wyłączone.

ⓘ Receptura archiwalna opracowana w ramach projektu „16” — Akademia Wędzarnika

← Wróć do Archiwum 16

Oceń recepturę

Ta receptura nie ma jeszcze ocen.